Sigurður Pétur Björnsson, betur þekktur sem Silli, ánafnaði Menningarmiðstöð Þingeyinga húsi sínu að Garðarsbraut 17 ásamt öllu innbúi, listaverkum og öðrum persónulegu eigum.

Eftir andlát Silla, í nóvember 2007, tók Menningarmiðstöðin við þessum eignum til varðveislu.  Þar á meðal er mjög stórt ljósmyndasafn en Silli var afkastamikill ljósmyndari og var um tíma fréttaritari Morgunblaðsins.

Hér má sjá úrval af myndum úr þessu safni.

Til að varpa aðeins ljósi á líf og störf Silla birtum við hér að neðan grein sem birtist í Morgunblaðinu 1. nóvember 1987 í tilefni af sjötugsafmæli hans.

"Sigurður P. Björnsson

Sigurður Pétur Björnsson, bankaútibússtjóri á Húsavík, fæddist á Kópaskeri 1. nóvember 1917. Foreldrar hans voru hjónin Lovísa Sigurðardóttir og Björn Jósefsson héraðslæknir. Lovísa var mann kostakona, atorkumikil og um hyggjusöm um annarra hag. Hún tók inn á heimili sitt nokkra aldraða ættingja sína til langdvalar, og annaðist þá og hlúði að þeim í elli þeirra, uns yfir lauk. Björn þjónaði um langt árabil hinu stóra og erfiða læknishéraði Húsavíkur og var farsæll í starfi, þrekmikill og þolinn á langri starfsævi. Móðurafi Sigurðar Péturs var Sigurður Pétursson á Hofsstöðum í Skagafirði, efnabóndi og vitmaður, minnugur og fróður. Hann var bróðir Björns móðurafa Hermanns Jónassonar forsætisráðherra. Móðuramma Sigurðar Péturs var Björg Jónsdóttir, prófasts Hallssonar á Glaumbæ. Hún var föðursystir Jóns Stefánssonar listmálara og Jóns Sigurðssonar, alþingismanns á Reynisstað. Föðurafi Sigurðar Péturs var Jósef Björnsson, skólastjóri á Hólum, kunnur kennari og gáfumaður á sinni tíð.

Sigurður Pétur var þriðji í röðinni af 7 systkinum sem upp komust af 9. Hann ólst upp með þeim og foreldrum sínum á Húsavík frá 1918, og hefur alið aldur sinn allan að kalla þar í bæ. Á uppvaxtarárum sínum veiktist Sigurður Pétur af berklum í hrygg, en þá voru einsog kunnugt er engin berklalyf komin til sögunnar. Honum batnaði þó berklarnir um síðir, en þeir léku hann grálega og létu sig ekki án vitnisburðar. Enda þótt berklarnir tefðu hann um tíma lét hann þá ekki hefta sig til frambúðar í undirbúningi sínum fyrir lífið. Að vísu mun hugur hans hafa staðið til háskólanáms en vegna veikindanna breytti hann um stefnu í námi. Í stað menntaskóla settist hann í Verslunarskóla Íslands og lauk prófi þaðan 1940

Árið 1941 starfaði Sigurður Pétur við Landsíma Íslands á Húsavík. Eftir það var hann sýsluskrifari hjá Júlíusi Havsteen, hinum framsýna, ötula og mannúðlega sýslumanni Þingeyinga. Jafnframt var hann starfsmaður hjá Sparisjóði Húsavíkur 1941-1943, en síðan sparisjóðsstjóri til 1962. Samtímis var hann ráðsmaður sjúkrahússins á Húsavík 1943-1962. Frá 1962 hefur hann verið útibússtjóri Landsbankans á Húsavík [innsk.: til ársins 1987]. Hann var trúnaðarmaður verðlagsstjóra 1943-1962. Formaður íþróttafélagsins Völsungs var hann í 8 ár og var dæmdur gullmerki ÍSÍ 1966. Fréttaritari Morgunblaðsins hefur hann verið í rúma hálfa öld, frá 1936. Hann hefur og verið safnaðarfulltrúi Húsavíkursóknar. Öllum störfum sínum hefur Sigurður Pétur gegnt af alúð og trúmennsku, jafnt aðalstarfi sem aukastörfum og verið samviskusamur og traustur í hvívetna.

Enda þótt Sigurður Pétur hafi haft ærnum skyldustörfum að sinna hefur hann ekki látið sig muna um að bæta á sig verkefnum. Allt frá því að útibú Landsbankans á Húsavík tók til starfa í hinu nýja húsnæði sínu hefur Sigurður Pétur haft íbúð til eigin afnota á 2. hæð bankahússins og gestaíbúð að auki við hliðina á henni. Hefur hann hýst þar aðkomufólk og dvalargesti, sem þangað hafa komið á vegum bankans, og þannig haldið uppi risnu fyrir hönd bankans og raunar stundum fyrir hönd bæjarins líka. Líklegt er, að gestamóttaka Sigurðar Péturs hafi kostað hann nokkurn tíma, en það mun hafaverið honum kærkomin tímatöf, því að hann er gestrisinn maður, höfðingi í lund og mannblendinn. Þá hefur hann látið sér annt um vistfólk á Dvalarheimilinu Hvammi og hjúkrunarsjúklinga á Sjúkrahúsinu á Húsavík. Hefur hann komið til þeirra reglulega eitt kvöld í viku og lesið upphátt fyrir þá úr bókum í 3 tíma á kvöldi. Að vonum hefur það verið vel og þakksamlega þegið af hinum öldruðu, og hann verið aufúsugestur á báðum stöðum. Ennfremur hefur hann vitjað aldraðra í heimahúsum, bæði í bænum og nálægum sveitum. Hugðarefni og áhugamál utan starfsins hefur hann átt sér nóg, svo sem ljósmyndun á kirkjum í sýslunni og sveitabæjum, ritun á sögu kirkjubygg inga, kvikmyndatöku, handavinnu og söfnun á málverkum, svo eitthvað sé nefnt. Þá hefur hann skráð Húsavíkurannál árum saman og sent vinum sínum fyrir hver jól.

Af því sem nú hefur verið greint frá athafnasemi Sigurðar Péturs er ljóst, að hann hefur búið yfir óvanalegri atorku og starfsþoli. Fellur honum sjaldan verk úr hendi. Vafalítið á þátt í elju hans mikill viljastyrkur sem hann hefur eflt meðsér í baráttu sinni við lífið á liðinni tíð, en hann hefur einnig hæfni til að sækja gleði í hvaðeina, sem hann fæst við hverju sinni og þreytist hann því kannske síður af vinnu sinni en ella.

Í starfi sínu hefur Sigurður Pétur reynst ábyrgur og gætinn bankaútibústjóri og hefur gætt þess vel, að inneign og lánsgeta útibúsins væri ekki skert um of og gyldi ekki afhroð undir hans stjórn. Hefur hann haft þrek til þess að standa vörðum hag útibúsins og neita mönnum um lán, þegar fjárhagsstaða þess leyfði þau ekki og hefur þá ekki hirt um, þó að það kostaði hann stundum persónulegar óvinsældir og jafnvel nokkra einangrun, sem endrum og sinnum hlýst af þessháttar synjunum í litlu bæjarfélagi. Í starfi hans hefur komið fram ættlægt hyggjuvit og góð dómgreind, sem honum er í blóð borin og hefur ekki brugðist honum til þessa.

Sigurður Pétur er ræktarlegur maður, trygglyndur og vinfastur. Í viðkynningu er hann rólyndur, víða vel heima, ræðinn og fræðandi, gamansamur og hefur góða kímnigáfu. Hann fylgist vel með því sem gerist í þjóðlífinu á hverjum tíma, hefur alltaf nóg umræðuefni á reiðum höndum og er yfirleitt ekki komið að tómum kofanum hjá honum í almennum efnum. Þó að á móti hafi blásið í lífi hans hefur ekki gætt uppgjafar, beiskju né sjálfsvorkunnsemi í fari hans. Meira en almennt gerist hefur hann komist út fyrir sjálfan sig, umhugsun um sjálfan sig og eigið andstreymi og áhyggjur. Á ævi hans hefur hugur hans víkkað og beinst að þeim mörgu og viðamiklu viðfangsefnum, sem hann hefur sinnt hverju sinni, hugðarefnum hans og áhugamálum, samferðamönnum öldruðum og vanheilum og samfélagi hans. Hann hefur skipulagt tíma sinn og fyllt hann svo af verkefnum, að honum hefur gefist lítið tóm til að gefa gaum að eigin mótlæti og hlutskipti. Rósemi, raunsæi og hugstyrkur eru þróaðir þættir í eðli hans og hafa mátt sín mikils "sem örlög hvern vilja beygja". Hann er mjög svo virðingarverður maður, þreklundaður og mikill af sjálfum sér. Að upplagi, reynslu og þroska er hann merkilegur maður, sem lærdómsríkt er að kynnast og fengur er í að þekkja. Með störfum sínum og fordæmi hefur hann verið samfélagi sínu og samborgurum til gagns og uppbyggingar og happasæll, þar sem hann hefur látið til sín taka.

Á sjötugsafmæli Sigurðar Péturs eru honum þökkuð góð kynni og sendar hlýjar kveðjur og heillaóskir.

Ólafur Sigurðsson, læknir."